Pirr pirr pirr

Eitt er það sem virkilega böggar mig... þegar kennarar mæta ekki í tímana og láta ekki vita. Það gerðist í dag, fyrsta skóladaginn. Bögg.is. Eini tíminn sem ég á að mæta í skólann og ég fer vestur í bæ til einskis. Ég ætla ekki einu sinni að fara út í allt bílavesenið sem ég þurfti að lifa við í dag! Svo ætlaði ég að reyna að koma á smá fundi með verðandi leiðbeinendum mínum í lokaverkefninu mínu en annar þeirra komst ekki þannig að við þurftum að fresta því til morguns. Þetta þýðir að ég get ekki mætt í vinnuna tvo daga í þessari viku út af skóla. En ég nenni ekki meiri pirringi, verum glöð.

Annað sem mig langar að segja ykkur frá í sambandi við daginn í dag er að nú eru sjö ár síðan ég átti að verða Reykvíkingur. Á þessum tíma árið 2000 var ég búin að vera að borða pizzu á eldhúsgólfinu á Hagaflötinni og þurfti svo að þrífa loftið inni í stofu. Við fórum með alla búslóðina í einni ferð því við höfðum flutningabíl ásamt tengivagni. Svo voru þrír eða fjórir bílar sem gátu tekið smádót. Ég man að ég sat aftur í Subaru á leiðinni upp í Grafarvoginn með tárin í augunum. Þetta fannst mér alveg ömurlegt - að þurfa að flytja úr Garðabænum. :(

Á Hagaflötinni bjó ég í næstum 11 ár og minningarnar eru óteljandi. Hér í B-21 hafa nú líka safnast saman margar minningar en Hagaflötin er The Place í mínum augum. Fólkið sem keypti húsið af okkur breytti því rosalega mikið og nú lítur það ekki út neitt líkt því og þegar ég bjó þar. Garðurinn er meira að segja allt öðruvísi, runnar farnir, aspirnar horfnar og búið að setja grasþökur í staðinn fyrir hraunsteinana. Whole other place, enda ekki okkar lengur. En það voru fullt af skemmtilegum stundum þarna og ég passa þær vel.

Inga Sif, sú sem heldur í minningarnar :)